به یاد زهان قدیم

زهان خوبست با رود روانش
که جاری هست و او کرده زهانش

زهان زیباست با ان کو چه هایش
هزاران خا طره مانده برایش

زهان باید نسیمی اید و باد
کند مرغ شب انجا داد وبیداد

زهان باید که در هنگام باران
ز رود اید یکی سیل فراوان

زهان با پونه هایش بر لب جوی
به پیچد بوی خوش بر معبرو کوی

زهان با کوچه لعلو چه زیباست
رهش پایین و هم گاهی ببالا ست

زهان پشده به پنده ره دراز است
به کوچه لاخ هم یک راه باز است

زهان بودش میان دره و کوه
وسط رود و دو جوی و اب انبوه

زهان هنگام برف و در زمستان
چه زیبا می نمود هر جا درختان

زهان پاییز بود و جلوها یش
فرو می ریخت برگ از شاخه هایش

زهان بود و بهار دلپذ یری
هزاران غنچه های بی نظیری

زهان را گر به تابستان بدیدی
به زیر شاخه خورشیدش ندیدی

زهان را زلزله بر هم زد و رفت
شدش ویران وبر گشتی ازو بخت

زهان اوار هایی مانده بر جا
نگاه غم همی بارد ز صد جا

زهان تنها بماند و خاطر اتش
صدای زمزمه از جوی ابش

زهان ویرانه هایش مانده بر کوی
ولی باقیست رود و سبزه و کوی

ع ضیا یی اذر 94